சிந்தனை

முஸ்லிம் அல்லாத நாடுகளில் வாழும் முஸ்லிம்கள் பரப்புரைக்குழுக்கள் (lobby groups) அல்லது அழுத்தக்குழுக்களை (Pressure groups) உருவாக்கி இயங்க முடியுமா?

பிக்ஹ் 08 ஜனவரி 2017

கேள்வி:

முஸ்லிம் அல்லாத நாடுகளில் வாழும் முஸ்லிம்கள் அழுத்தக்குழுக்களை உருவாக்கி தமது அரசாங்களுக்கு அழுத்தம் கொடுக்க முடியுமா? அவ்வாறு அரசாங்கங்களுக்கோ, அல்லது அதன் நிறுவனங்களுக்கோ அந்த நாட்டின் சட்டங்களின் அடிப்படையில் அழுத்தம் கொடுப்பதற்காக நடாத்தப்படும் பேரணிகளில் பங்கேற்க முடியுமா? அந்த நாட்டிலே இஸ்லாம் அல்லாத சட்டங்களின் அடிப்படையில் மக்களுக்கு இருக்கின்ற ஒரு உரிமையை அவ்வுரிமை இஸ்லாத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒன்றாக இருக்கும்பட்சத்தில் அதற்காக இடம்பெருகின்ற பேரணிகளில் கலந்து கொள்ளலாமா?

 

பதில்: முஸ்லிம் அல்லாத நாடுகளில் வாழ்கின்ற முஸ்லிம்கள் அந்த நாட்டின் அரசாங்கத்திற்கோ, பாராளுமன்றம் போன்ற அதன் நிறுவனங்களுக்கோ அந்த நாட்டின் சட்டத்தின் அடிப்படையில் அழுத்தம் கொடுப்பதற்காக அழுத்தக்குழுக்களை உருவாக்கி இயங்குவதை இஸ்லாம் அனுமதிக்கவில்லை.

 

மேலும் அரசாங்கத்தின் கொள்கைகளில் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துவதற்காக அந்த நாட்டிலே இருக்கின்ற இஸ்லாம் அல்லாத சட்டங்கள், விழுமியங்கள் போன்றவற்றின் அடிப்படையில் அரசியல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதை இஸ்லாம் முற்றாக தடைசெய்கிறது.

 

மேலும் அந்த நாட்டின் சட்டங்களின் அடிப்படையில் முஸ்லிம்களின் விவகாரங்களுடன் தொடர்புபட்ட உரிமைகளை வென்றெடுப்பதற்காக அல்லது சலுகைகளை பாதுகாப்பதற்காக அந்த நாட்டின் சட்டங்களை மேற்கோள்காட்டி அதன் அடிப்படையில் அந்த அரசாங்கம் அல்லது அதன் நிறுவனங்கள் செயற்பட வேண்டும் என்ற அழுத்தத்தை உருவாக்குவதற்காக நடாத்தப்படும் பேரணிகளில் கலந்து கொள்வதும் அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல.

 

ஏனெனில் எந்த சட்டங்களை அல்லது விழுமியங்களை அடிப்படையாக வைத்து நாம் எமது கோரிக்கைகளை முன்வைக்கின்றோமோ, அல்லது அதற்காக அழுத்தங்களை பிரயோகிக்கின்றோமோ அந்தச் சட்டங்களும், விழுமியங்களும் இஸ்லாத்தின் அடிப்படையில் அமையாதவைகளாக இருப்பதனால் அவற்றின் அடிப்படையில் அழுத்தங்களை நாம் பிரயோகிக்க முடியாது.

 

அவ்வாறு செய்வதன் ஊடாக அந்தச் சட்டங்களையும், அதன் அடிப்படையில் அமைந்த நிறுவனங்களையும் நாம் ஏற்புடையதாக்கின்றோம். சில பொழுதுகளில் இஸ்லாம் அங்கீகரிக்கின்ற சில உரிமைகள், இஸ்லாம் அல்லாத சட்டங்களிலும் அங்கீகரிக்கப்பட்டிருக்கலாம். எனினும் அந்த சட்டங்களின் விளைவுகளிலிருந்து நாம் அதனை ஒப்பீடு செய்வது தவறாகும். மாறாக அந்த சட்டங்களின் அடிப்படை ஷரீஆவா அல்லது மனிதச் சட்டங்களா என்பதை ஆராய்வதன் மூலமாகவே அவற்றைத் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

 

எனவே இத்தகைய அழுத்தக்குழுக்களை உருவாக்கிச் செயற்படுவதோ அல்லது அதற்கான போராட்டங்களில் இணைந்து கொள்வதோ தடுக்கப்பட்டதாகும். எனினும் முஸ்லிம் அல்லாத ஒரு நாட்டில் வாழ்கின்ற முஸ்லிம்கள் ஷரீஆவின் வரையறைக்குள் அல்லாஹ்(சுபு) வழங்கியிருக்கும் தமது உரிமைகளை தமது அரசாங்கங்களிடம் பொதுவாகக் கோருவதில் தவறில்லை.

 

புர்கா முதல் புர்கினி வரை – முஸ்லிம் பெண்ணின் ஆடை ஓர் அடையாளப் பிரச்சனை!

எண்ணக்கரு 29 செப்டம்பர் 2016

 

 

முஸ்லிம் பெண்களுக்கென விசேடமாக வடிவமைக்கப்பட்ட புர்கினி(இவ்வாடை ஷரீஆவின் வரையறைக்கு உட்பட்டதா இல்லையா என்பது பற்றி நாம் இங்கே ஆராய முன்வரவில்லை) என அழைக்கப்படும் நீச்சல் உடையை பிரான்சின் கடற்கரைகளில் அணிந்து குளிப்பதற்கு அங்குள்ள பல நகரங்களில் தடை விதிக்கப்பட்ட சர்ச்சை பற்றி கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். ஏறத்தாழ ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு Nice நகரில் நீளக்கை கொண்ட மேற்சட்டையை அணிந்திருநத சகோதரி ஒருவரை ஆயுதங்கள் தறித்த பிரான்ஸிய காவற்துறையினர் சுற்றி வளைத்து அதனை வற்புறுத்திக் கழற்ற வைக்கின்ற படங்கள் ஊடகங்களில் வலம் வந்ததையும் பார்த்திருப்பீர்கள். புர்கினிக்கு எதிரான போரை அறிவித்துள்ள மேற்கின் வீரர்கள் அதற்காகச் சொல்கின்ற நியாயங்கள் பல. புர்கினி பெண் ஒடுக்குமுறையின் அடையாளம், அதுவொரு சுகாதாரக் கேடு, அல்லது பிரான்ஸின் Cannes நகரின் மேயர் சொன்னது போல அந்த ஆடை தீவிரவாத குழுக்களுடன் தொடர்புபட்டது என்பதால் அதுவொரு தீவிரவாத அடையாளம் என்பன போன்ற பல வேடிக்கையான காரணங்கள் அந்தத் தடையை நியாயப்படுத்த முன்வைக்கப்பட்;டன.

கட்டுக்கடங்காத ஆழமான சமூக பொருளாதார பிரச்சனைகளால் திக்குமுக்காடும் பிரான்ஸிய சமூகத்தின் கவனத்தை ஒரு துண்டு துணியின் பக்கம் திசை திருப்பியிருக்கும் பிரான்ஸிய அதிகார வர்க்கம், மக்களை, பிரான்ஸின் மதஒதுக்கல் சிந்தனைக்கு(Secularism)ஆபத்து - அதனை இஸ்லாமிய தீவிரவாதம் ஆக்கிரமிக்க அனுமதிக்க கூடாது போன்ற அரசியல் சுலோகங்களுக்கு பின்னால் அணி திரட்டி வழமைபோல அரசியல் சுயலாபம் அடைய நினைக்கின்றது. அரங்கேற்றப்படுகின்ற இந்த நாடகங்களின் உடனடிக்காரணம் 2017 ஆம் ஆண்டில் பிரான்ஸிலே நடைபெறவுள்ள அதிபர் மற்றும் பாராளுமன்றத் தேர்தலுக்கான களத்தை தயார்படுத்துவதே என்பதை சற்று அரசியல் ஆய்வுடன் பார்த்தாலே புரிந்து கொள்ளலாம். அதேபோல இஸ்லாத்திற்கு எதிரான அவர்களின் தொடர்;ந்தேர்ச்சையான சிந்தனை மோதலுக்கும் இச்சம்பவங்கள் வலுச்சேர்த்திருக்கும் என்பதிலும் சந்தேகமில்லை.

புர்கினியின் தடையின் ஊடாக சமூகத்தில் ஐக்கியத்தையும், சமத்துவத்தையும் ஏற்படுத்துவதே எமது நோக்கம் என்று கதை அளக்கும் பிரான்ஸிய அதிகாரிகள் உண்மையில் முஸ்லிம்களை அடையாளமிக்கச் செய்வதற்கும் அல்லது அதிகாரத்தால் அச்சுறுத்தி அடக்கி வைப்பதற்குமே வழிகோலுகிறார்கள் என்பதை அறியாதோர் இருக்க மாட்டார்கள். இஸ்லாம் என்று வருகின்ற போது பிரான்ஸின் மதச் சுதந்திர கோட்பாடு குப்பைத் தொட்டிக்குள் போய்விடும் என்பதை புரிந்து கொள்ள பிரான்ஸிய அரசியலில் ஆழம் காண வேண்டிதில்லை. எனினும் பெரும் மமதையுடனும், வீராப்புடனும் அதை தடை செய்கிறோம், இதை தடுத்து நிறுத்துகிறோம் என எடுக்கப்படுகின்ற இத்தகைய கோழைத்தனமான நடவடிக்கைகள் அவர்கள் தமது அடிப்படையாக ஏற்றுக் கொண்டுள்ள மதச்சார்பற்ற சித்தாந்த்தின் பலகீனத்தையே திரும்பத்திரும்ப நிரூபிக்கின்றன.

அறிவெழுச்சி, விடுதலை பற்றியெல்லாம் பேசும் பிரான்ஸிய சமூகத்திற்கு சுயவிருப்பத்தின்படி அணியப்படும் ஓர் நீச்சல் உடை அச்சுறுத்தலாய் மாறியிருப்பது கேளிக்குரியது. பிரான்ஸில் மதுபானமும், விபச்சாரமும் ஏற்படுத்தாக சமூக அச்சுறுத்தலை உடலையும், தலைமயிரையும் மறைக்கும் ஓர் துணி ஏற்படுத்தி விடுகிறது என்ற வாதத்தை எந்தத்தரத்தில் நிறுத்துவது. மேற்குலகெங்கும் வளர்ந்து வரும் இந்த போக்கை நோக்கும் போது இஸ்லாத்தையும், இஸ்லாமிய ஆடை ஒழுங்கையும் இவர்களின் சடவாதச் சிந்தனைகளால் அறிவார்ந்த முறையில் எதிர்கொள்ள முடிவில்லை என்பதையும், பல்லினச் சமூகங்களை பராமரிப்பதில், குறிப்பாக முஸ்லிம் சனத்தொகையை கையாள்வதில் மேற்குலக மதச்சார்பற்ற விழுமியங்கள் மிகக் கேவலமான தோல்வியை அடைந்துள்ளன என்பதையும்,  தெளிவாக  புரிந்து  கொள்ளலாம்.

மக்களை பிழையாக திசைதிருப்புதல்

பாரிய பொருளாதார நெருக்கடி, வாழ்க்கைத் தர வீழ்ச்சி, அதிகரித்து வரும் சமூகச் சிதைவுகள், குற்றச்செயல்களின் அதிகரிப்பு,  பிராந்திய செல்வாக்கின் சரிவு நிலை, ஊழல், அரசியல் மோசடி என எல்லாத் திசைகளாலும் மக்கள் சவால்களை எதிர்நோக்கும் போது அவற்றை முறையாக தீர்க்கக்கூடிய தீர்வுகளை முன்வைக்க முடியாத கையாளாகாத்தனத்தை மூடி மறைப்பதற்கும், அதனால் மக்களிடமிருந்து உருவாகக்கூடிய நியாயமான உணர்வெழுச்சிகளை வேறு திசைகளில் விரயமாக்குவதற்கும் இதுபோன்ற போலியான பிரச்சாரங்களும், பீதிகளும் தீய அதிகார வர்க்கத்தினால் தூண்டி விடப்படுகின்றன. இந்தக் கைங்கரியம் இலங்கை அரசியலிலும் புதிதான ஒன்றல்ல. இனவாதம், வகுப்புவாதம் என பலதை வைத்து அரசியல் செய்த இலங்கை அரசியல் தலைமைகள் மேற்குலக மாதிரிகளிலும் சிலதை பிரதி பண்ணி எடுத்துக் கொள்வார்கள் என்பதில் வியப்பேதுமில்லை.

இலங்கையில் இன்னும் புர்கினி பற்றிய சர்ச்சை தோன்றவில்லை. ஏனெனில் எமது கடற்கரைகளில் பரவலாக அணியப்படும் ஒரு ஆடையல்ல அது. எனினும் புர்கா (முகம் உட்பட முழு உடலையும் மறைக்கின்ற பெண்களின் ஆடை) பற்றிய சர்ச்சைகளும், நிகாப்(முகத்திரை) பற்றிய சர்ச்சைகளும் கடந்த சில வருடங்களாக  சூடு தணியாத வாதப்பொருளாக இருந்து வருகின்றன. ஆரம்ப காலங்களில் முஸ்லிம் பாடசாலைகள் அல்லாத ஒரு சில பாடசாலைகளில் முஸ்லிம் மாணவிகள் அணிகின்ற சீருடை தொடர்பாக ஆங்காங்கே சில சர்ச்சைகள் பாடசாலை மட்டங்களில் ஏற்பட்டாலும் அது முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான ஒரு அறிவார்ந்த தாக்குதலாக முன்னெடுக்கப்படவில்லை. சில இனவாத பாடசாலை நிர்வாகங்களால் மேற்கொள்ளப்பட்ட சேட்டைகள் என்ற தரத்திலேயே அவை நோக்கப்படக் கூடியவை. எனினும் அண்மைக்காலமாக முஸ்லிம் பெண்களின் ஆடை தொடர்பாக எழுந்து வரும் வாதங்களும், ஏற்படுத்தப்படும் நெருக்கடிகளும் இன்று உலகை ஆக்கிரமித்துள்ள இஸ்லாத்திற்கெதிரான பிரச்சாரத்தின் அல்லது இஸ்லாத்திற்கு எதிரான சிந்தனா ரீதியான தாக்குதலின் சாயலைக் கொண்டவை என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். எனவே நாம் இது மிகவும் ஆபத்தானதும், முஸ்லிம்களின் அடையாளத்துடனும், அடிப்படைக் கொள்கையுடனும் மோதக்கூடியதுமாகும் என்ற தரத்தில் அதனை அணுக வேண்டும்.

இலங்கையில் இன்று புர்கா மற்றும் நிகாப் பற்றி எழுந்திருக்கும் சர்ச்சைகளும்;, ஏற்கனவே ஹலால் சான்றிதழ் தொடர்பாக எழுந்த பிரச்சனைகளும், தீவிரவாதத்துடன் முஸ்லிம்களை முடிச்சுப்போட எடுக்கப்படும் முயற்சிகளும் வேறொன்றை இலக்கு வைத்து முன்னெடுக்கப்படுகின்ற சாட்டுக்களே ஒழிய அவை உண்மையான நோக்கங்களல்ல. ஒரு வாதத்திற்கு இல்லை, அவை அனைத்தும் இஸ்லாம் பற்றிய  புரிந்துணர்வின்மையினால் உள்ளுர் மட்டத்தில் இயல்பாக ஏற்பட்ட சர்ச்சைகள் தான் அல்லது மிகச்சிறிய எண்ணிக்கையான கடும்போக்கு பௌத்த மதத்தீவிரவாதிகளாலும், தேசியவாதிகளாலும் வாக்கு வங்கி அரசியலுக்காக தூண்டப்பட்ட பிரச்சனைகள்தான் என எவரேனும் வாதாடினால் கூட அவர்கள் ஒரு விடயம் குறித்து நன்றாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதாவது இஸ்லாத்திற்கும், முஸ்லிம்களுக்கும் எதிராக தோற்றம் பெறுகின்ற இந்த விசமப் பிரச்சாரங்கள் எதற்காக உற்பத்தியாகியிருந்தாலும் கூட அதன் வளர்ச்சிப்போக்கு சர்வதேச ரீதியாக இஸ்லாமிய சித்தாந்ததிற்கு எதிராக தொடுக்கப்பட்டுள்ள மோதலுக்கும், தாக்குதலுக்கும் அணி சேர்ப்பதாகவே அமையும். அமெரிக்கா போன்ற ஏகாதிபத்திய சக்திகளின் சந்தையாகவும், கசாப்புக்கடையாகவும் போறிப்போயிருக்கும் இன்றைய உலகில் இஸ்லாத்திற்கெதிரான போராட்டம் அவர்களின் ஜீவமரணப் போராட்டமாகும். அதிலும் குறிப்பாக இஸ்லாமிய சிந்தனை மற்றும் அடையாளத்திற்கு எதிரான அறிவார்ந்த தாக்குதல் அவர்களுக்கு பிராணவாயுவை ஒத்தது. இந்த சிந்தனைப்போர் சர்வதேச அமைப்புகளினூடாகவும், தேசிய அரசுகளினூடாகவும், சர்வதேச ஊடகங்களினுடாகவும், சமூகவளைத்தளங்களினூடாகவும் சர்வதேசமயப்படுத்தப்பட்டு விட்டது. எனவே அதன் தாக்கம் இலங்கையில் ஊடுருவுவதும், அதன் சாயல் இலங்கைக்குள் நடக்கும் கருத்தாடல்களை ஆக்கிரமிப்பதும் தவிர்க்க முடியாதவை.

இஸ்லாமோபோயியா இன்று மிக இலாபகரமான வியாபாரமாகவும், வாக்கு வங்கி அரசியலில் துருவச் சிந்தனைப் போக்குக் கொண்டோர்களை தம் பக்கம் இலகுவாக அணிதிரட்ட பயன்படுத்தப்படும் சிறந்த மூலோபாயமாகவும் மாறியிருக்கிறது. எனவே இலங்கையிலும் இரு பெரும் தேசிய கட்சிகளாகட்டும், கடும்போக்கு பௌத்த கோஷ்டிகளாகட்டும் அல்லது தமிழ் அரசியல் முகவர்களாகட்டும் இலாபம் கிட்டுமானால் எந்நேரத்திலும் அதனை கையில் எடுத்து தலையில் சூடிக்கொள்வார்கள் என்பதை நாம் மறந்து விடக்கூடாது. இச்செயலுக்கு சர்வதேச வல்லாதிக்கச் சக்திகளின் ஆசிர்வாதமும், வெகுமதிகளும் கிட்டும் என்பதையும் அவர்கள் அறியாதவர்களல்ல.

இந்தப்புரிதலை மனதில் நிறுத்தியவர்களாக இலங்கையில் அண்மையில் புர்காவை தடை செய்யவேண்டும் என்ற கோரிக்கை தேசிய பாதுகாப்பு பேரவை (National Security Council) மட்டத்தில் பரிந்துரைக்கப்பட்ட சம்பவத்தை நாம் ஆராய்ந்து பார்ப்போம். தேசிய பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தலானது, முஸ்லிம் சமூகம் தீவிரவாதச் சிந்தனைகளால் மூளைச்சலவை செய்யப்படுகிறது என்ற நியாயங்களை முன்வைத்து (கடந்த மாதம் இடம்பெற்ற உயர்) தேசிய பாதுகாப்பு பேரவை கூட்ட்த்தில், புர்கா இலங்கையில் தடை செய்யப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை முன்வைக்கப்பட்டது. மஹிந்த அரசின் உளவுப் பிரிவின் முக்கிய கிளையொன்றில் உயர் பதவி வகித்த அதிகாரி ஒருவரினூடாகவே இந்த முன்மொழிவு முன்வைக்கப்பட்டதாக கூறப்பட்டது. இலங்கையை பொருத்தவரையில் புர்காவை ஒரு தேசிய பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தலாகக் கூறுமளவுக்கு ஒன்றும் நடந்ததாகத் தெரியவில்லை. இது வரை புர்கா அணிந்த எவரும் இலங்கைக்குள் தாக்குதல் நடத்த வில்லை. வன்முறைகளில் ஈடுபடவில்லை. இதுவரை சரியாக அடையாளம் வெளியிடப்படாத ஒருவர் புர்கா அணிந்து கொண்டு வங்கிக் கொள்ளை ஒன்றில் ஈடுபட முயற்சித்தார் என்ற செய்தி மாத்திரம் சில காலத்திற்கு முன்னர் வந்திருந்தது. அவ்வளவுதான். ஒருவர் செய்ய முயற்சித்து பிடிபட்ட ஒரு திருட்டுச் சம்பவத்தை தேசிய பாதுகாப்புப் பிரச்சனையாக கணிசமான காலத்திற்கு பின்னர் இதுபோன்ற உயர் பேரவையில் விவாதிக்கும் தேவை ஏன் உருவானது என்பதுதான் விசித்திரமானது. எனினும் பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்க இந்த யோசனையை சில சந்தர்ப்பவாத காரணங்களைக் கூறி புறம் தள்ளியுள்ளார். கடந்த தேர்தலில் ஐக்கிய தேசிய முன்னணிக்கு முஸ்லிம்கள் அளித்த வாக்குகளே தாம் ஆட்சிக்கு வருவதற்கு அதிகம் உதவின. எனவே புர்காவை தடை செய்வதன் ஊடாக முஸ்லிம்களை எம்மை விட்டு தூரப்படுத்தி விடமுடியாது என்று அவர் வாக்கு வங்கி வாதத்தை முன்வைத்துள்ளார்.

அண்மிய வரலாற்றில் இந்த புர்கா மற்றும் நிகாபிற்கு எதிரான தடையை முதன்முதலாக பிரான்ஸ்தான் அமூலுக்கு கொண்டு வந்தது. 2004 இல் பாடசாலைகளில் மாத்திரம் பிரயோகிக்கப்பட்ட இந்தத்தடை 2011 ஆம் ஆண்டிலிருந்து நாடு தழுவிய தடையாக மாறியது. பிரான்ஸைத் தொடர்ந்து சுவிஸ், நெதர்லாந்து, ஜேர்மனி என மேற்குலக நாடுகள் பலவற்றில் சில ஏற்ற இறக்கங்களுடன் இந்த தடை அறிமுகமானது. நிதானமாகவும், நரித்தனமாகவும் காய்களை நகர்த்தும் பிரித்தானியா, அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளில் இத்தடை குறித்து தொடர்ந்து விவாதிக்கப்பட்டு வந்தாலும் இன்று வரை அது முற்றாக தடை செய்யப்படவில்லை.

மேற்குலகில் முகத்திரைக்கு எதிரான இந்த நோய் பரவிக்கொண்டிருந்த காலகட்டத்தில்தான் பல நாசகார நோக்கங்களுடன் உருவாக்கப்பட்ட பொதுபலசேனா போன்ற அமைப்புக்கள் இஸ்லாத்திற்கு எதிரான விசமப் பிரச்சாரங்களை மஹிந்த அரசின் பூரண உத்துழைப்புடன் மேற்கொண்டு வந்தன. அது 2013 ஆம் ஆண்டில் புர்கா தடை விவகாரத்தை தனது கையில் எடுத்தது. அதற்கெதிராக ஊடகங்களில் பேசியது. பிரச்சாரம் செய்தது. புர்காவுக்கு எதிராக ஆன்லைன் மனுவொன்றையும் தாக்கல் செய்து அன்;று பாதுகாப்புச் செயலாளராக இருந்த கோத்தபாய ராஜபக்ஷவிடம் அனுப்பி வைத்தது. அதிலே பொதுபலசேனாவின் நிறைவேற்றுச் செயலாளர் திலந்த விதானகே,

“அரசாங்கம் புர்காவை தடை வேண்டும் என்று நாங்கள் கருதுகின்றோம். அது தேசிய பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தலானது. இன்றுவரை இந்த நாடு ஒரு உத்தியோகபூர்வ பௌத்த நாடாகவே இருந்து வருகிறது. எனவே அது ஏனைய சித்தாந்தங்களை திருப்த்திப்படுத்துவதில் அதிக தூரம் செல்லக்கூடாது. இந்த புர்கா ஒரு மதச் சின்னமல்ல. சில இஸ்லாமிய நாடுகளில் கூட இது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளதால் இது பெண் அடக்குமுறையின் சின்னமாகவே பிற நாடுகளால் பார்க்கப்படுகிறது.” என்று வெளிப்படையாகவே எழுதியிருந்தார்.

முதலாளித்துவத்திற்கும், இஸ்லாத்திற்கும் இடையிலான அறிவார்ந்த போராட்டத்தின் விளைவால் எங்கேயோ தோன்றிய ஒன்றை உள்ளுரில் பீதி அரசியலை வைத்து மக்களை திசை திருப்பி ஆட்சியை தக்க வைக்க யாரோ பயன்படுத்த, அதற்கு வங்குரோத்து அரசியல் நிலையில் இருந்த யாரோ அடியாட்களாய் மாற இலங்கையிலே அது ஒரு பெரிய பிரச்சனைபோல அன்று விவாதிக்கப்பட்டது. இன்று அது மீண்டும் வாதப்பொருளாக மாறியிருக்கிறது. குறிப்பாக முஸ்லிம் சமூகத்தினுள். முஸ்லிம் தலைமைகளும், உலமாக்களும் பொதுவாழ்வில் முஸ்லிம் பெண்களின் ஆடை எவ்வாறு அமைய வேண்டும் என்ற தலைப்பில் தீவிரமான கருத்தாடல்களில் ஈடுபடுவதைக் காண முடிகிறது.

முஸ்லிம் தரப்புக்களால் முன்வைக்கப்படுகின்ற பிரதான கருத்துக்கள்

ஒரு பெண்ணின் முகம் உட்பட உடலின் அனைத்துப் பாகங்களும் மறைக்கப்பட வேண்டும்; (அவ்ரா) என்ற கருத்தை பாரம்பரியமாக கொண்டவர்கள் பொதுவாழ்வில் பெண்கள் முகத்தை மூடுவது கட்டாயமானது (வாஜிபானது). அதனை அகற்றச் சொல்வது பாவமானது என்ற கருத்தை சொல்லி வருகின்றனர். அண்மையில் அகில இலங்கை ஜம்மியத்துல் உலமா கூட அதுதான் தனது உத்தியோகபூர்வ நிலைப்பாடு எனது அறிவித்திருந்தது. இத்தகையவர்களின் கருத்து ஷரீஆவில் பலமானதா? பலகீனமானதா? என்பதை ஆராய்வதல்ல இங்கே முக்கியமானது. மாறாக அந்தக் கருத்து ஷரீஆவின் வரையறைக்குட்பட்டதா? என்ற கேள்விக்கு விடையளிப்பதே முக்கியமானதாகும். அவ்வாறு ஆராய்கின்ற போது முகத்தையும் மூட வேண்டும் என்ற கருத்தும் ஓர் இஸ்லாமியக் கருத்தாக காலங்காலமாக இருந்து வந்துள்ளதும், அதனை சில புராதன உலமாக்கள் உட்பட நவீன உலமாக்களும் கூறி வந்திருக்கின்றனர் என்ற உண்மையும் எமக்குப் புலப்படுகின்றது. எனவே இரண்டு வேறுபட்ட ஷரீஆ நிலைப்பாடுகள் உருவாகின்ற சந்தர்ப்பங்களில் முறையான இஜ்திஹாத்தின் ஊடாக பெறப்பட்ட இரண்டு நிலைப்பாடுகளில் பலமானதாக நாம் கருதுகின்ற ஒன்றை தேர்வு செய்வது எவ்வளவு முக்கியமோ அதுபோலவே மற்றைய இஜ்திஹாத்தை பலமெனக்கருதி ஏற்றுக் கொள்கின்ற மக்களின் நிலைப்பாட்டை நாம் மதித்து நடக்க வேண்டும் என்பதும் முக்கியமானதாகும். இதுதான் இஸ்லாமிய பாரம்பரியமாகும். எனவே பெரும்பாலான அறிஞர்களின் நிலைப்பாட்டின்படி முகத்திரை அணிவது என்பது பலகீனமான கருத்து என்பதை முன்வைத்து முகத்திரையை அணியச்சொல்பவர்களை கொச்சைப்படுத்துவது இஸ்லாமிய அணுகுமுறை கிடையாது. மறுபக்கத்தில் முகத்திரையை அணிய வேண்டும் என்ற கருத்து பெரும்பாலான அறிஞர்களால் மிகப்பலகீனமான கருத்து என சொல்லப்பட்டுள்ளமை குறித்த எவ்வித பிரக்ஞையுமற்று அல்லது அந்த நிலைப்பாடுகளை மூடிமறைத்து தாம் பாரம்பரியமாக பின்பற்றிவரும் நிலைப்பாடுதான் சரியானதாக இருக்கும் என்ற ஊகத்தில் முகத்தை மறைக்கச் சொல்வது உண்மைக்கு புறம்பானதாகும். மேலும் முகத்தை மூடத்தேவையில்லை எனச் சொல்பவர்களை பலகீனர்களாக அல்லது, சமூக நிர்ப்பந்தத்திற்காக சோரம்போனவர்களாக சித்தரிப்பதும் தவறானதாகும்.

எமது சமூகத்தில் தம்மை முற்போக்குவாதிகள் எனக்கருதிக்கொள்ளும் இன்னும் சிலர் இருக்கின்றனர். பெண்ணீயத்தை, அல்லது பெண்ணியல் வாதத்தை பெண் விடுதலைக்கான ஓர் புரட்சிகர பாதை எனக் கருதும் அல்லது அந்தச் சிந்தனைகளால் பாதிப்புற்றிருக்கும் இவர்கள் பெண்களை முகத்திரை அணியச் சொல்வதையும் ஆணாதிக்க மனோநிலையையும் முடிச்சுப் போட முயற்சிக்கின்றனர். இவர்கள் முகத்திரை என்பது ஒரு ஓடுக்குமுறை அதனை இஸ்லாத்தின் பெயரால் சொல்வது, செய்வது அறியாமையும், அடக்குமுறையுமாகும் என வாதிடுகின்றனர். எமது ஆணாதிக்க பாரம்பரியத்தை விட்டுக் கொடுக்க மனமில்லாமல் ஒரு பலகீனமான கருத்தை தூக்கிப்பிடித்துக் கொண்டு பல்லின சமூகத்தின் முன்னிலையில் நாம் ஏன் பெண் ஒடுக்குமுறையாளர்களாய் நிற்க வேண்டும் என இவர்கள் கேள்வி எழுப்புகின்றனர்.

இந்தக் கேள்வியே முதலில் பிற்போக்கானது. ஏனெனில் முகத்திரைக்கு எதிராக கோஷம் எழுப்புவர்களின் உள்நோக்கம் பற்றிய எவ்வித பிரக்ஞையும் அற்று எம்மை பிறர் பெண் ஒடுக்குமுறையாளர்கள் என குற்றம் சுமத்திவிடக்கூடாது என அஞ்சியபடி எதிர்வினையாற்றுவது எவ்வாறு முற்போக்கானதாக அமையும். இஸ்லாத்தை ஒரு பக்கத்தில் வைத்துவிட்டு பார்த்தால் கூட, முகத்திரையை எதிர்க்கின்றவர்களின் அடிப்படைகளான தனி மனித சுதந்திரம் (Personal Freedom), மனித உரிமைகள்(Human Rights) போன்ற அளவுகோள்களால் அளந்தால் கூட ஒரு பெண் முகத்திரை அணிவதை தடுப்பதற்கு யாருக்கும் உரிமை கிடையாது என்றல்லவா அவை சொல்லும். மேலும் பிற சமூகக் கலாசாரங்களின் விளைவாலும், இஸ்லாம் பற்றிய சரியான புரிதல் இன்மையாலும் ஆணாதிக்க மனோநிலை எமது சமூகத்தையும் பாதித்திருக்கலாம் என்பதை நாம் மறுக்கவில்லை. எனினும் அந்த ஆணாதிக்க மனோநிலையை எதிர்ப்பதற்கு இஸ்லாத்தைப்பற்றிய சரியான புரிதலை சமூகத்தில் விதைப்பதே ஏற்புடுடையது. மாறாக   தீய அரசியல் நோக்கங்களுக்காக வாதப்பொருளாக மாற்றப்பட்டிருக்கும் முகத்திரை பற்றிய சர்ச்சையை அரசியல் ரீதியாக சரியாக அணுகாமல், முகத்திரை அணிவது பலகீனமான கருத்து, அதனை இன்றும் நாம் சமூகத்தில் பாதுகாக்க நினைப்பது எமது ஆணாதிக்க மனோநிலையின் விளைவே என தவறான தளத்தில் நின்று வாதாடி ஒரு இஜ்திஹாத்திற்கு(அது பலகீனமாக இருந்தால்கூட) எதிராகப் பேசுவது மிகப்பெரிய குற்றமாகும்.

மனித உரிமை செயற்பாட்டாளர்கள் போராடுவதை ஒத்த ஆடைத்தேர்வு என்பது தனிமனித உரிமை, எனவே முகத்திரையை அணிவதும், அணியாதிருப்பதும் ஒரு பெண்ணின் தனி மனித உரிமை அல்லது மதச் சுதந்திரம் - எனவே அதிலே யாரும் தலையிடுவதற்கு அனுமதிக்க முடியாது என்ற வாதத்தை முன்வைப்பதும் அந்த அடிப்படையில் அந்த உரிமையை பாதுகாப்பதற்காக போராடுவதும்கூட ஆபத்தானதாகும். தாராண்மைவாதம் (Liberalism), சுதந்திரம் (Freedom), மனித உரிமை (Human Rights) போன்ற மேற்குலகப் பெறுமானங்களைக் கொண்டு முஸ்லிம்கள் தமது உரிமைகளுக்காக போராடினால் அது வேறுபல கோளாறுகளுக்கு ஏதுவாக அமைந்து விடும். உதாரணமாக தனிமனித சுதந்திரத்தை எமது அளவுகோளாக+ நாம் எடுத்துக்கொண்டால் அதன்படி புர்கினி (Burkinii) அணிவது எவ்வாறு தனிமனித சுதந்திரமோ அவ்வாறே பிக்கினி (Bikini) அணிவதும் தனிமனித சுதந்திரமே என்ற வாதத்தை நாம் ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் ஆகிவிடுவோம். அந்த நிலைப்பாடு எவ்வளவு அபத்தமானது. மாறாக நாம் நிகாப் அணிவதும், அணியாதிருப்பதும் அல்லாஹ்(சுபு) பெண்களின் பொதுவாழ்விற்கான ஆடையாக எதனைத் தேர்வு செய்துள்ளான் என்பதை புரிந்து கொண்டு அதன்படி கருமமாற்றுவதற்காகவே ஒழிய அது எனது தேர்வுச் சுதந்திரம், மனித உரிமை என்ற அடிப்படைகளில் அல்ல. அவ்வாறு செய்வது அனுமதிக்கப்பட்டதுமல்ல.

மேலும் செல்வாக்குமிக்க பல தலைமைகளும், அறிஞர்களும் பின்வருமாறு பேசுகிறார்கள். இது பல்லின சமூகங்கள் வாழ்கின்ற நாடு, இந்த நாட்டில் முஸ்லிம்கள் வெறும் சிறுபான்மையினர் மாத்திரமே. எனவே இந்த நாட்டு சூழலைக் கருத்திற் கொண்டும், முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு இருக்கின்ற நெருக்கடிகளைக் கருத்திற் கொண்டும் முகத்திரை விடயத்தில் நாம் விட்டுக்கொடுப்புடன் நடப்பது ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் நலனுக்கும் சாதகமானது, முகத்தை மூடாதிருப்பதுதானே வலுவான கருத்தாக முன்வைக்கப்படுகிறது. எனவே இஸ்லாமிய அழைப்பின் முக்கியத்துவத்தையும், ஒட்டு மொத்த சமூக நலனையும் கருத்திற் கொண்டு முகத்திரை அணிவது தொடர்பாக நாம் கொண்டுள்ள பாரம்பரிய கருத்தில் தளர்வை ஏற்படுத்துவது பற்றி சிந்திப்பது சிறந்தது என்ற வாதம் இவர்களால் முன்வைக்கப்படுகிறது.

இவர்கள் முன்வைக்கின்ற முழு வாதமும், சிறுபான்மை, பல்லின சமூகம், சகவாழ்வு, நல்லிணக்கம் போன்ற சமூக நீர்ப்பந்தங்களின் ஊடாக பிக்ஹை அணுக வேண்டும் என எம்மிடம் கோருகிறது. எனினும் பிக்ஹ் அவ்வாறு அணுகப்படக்கூடியதல்ல. மாறாக மனிதனின் ஒவ்வொரு செயல் தொடர்பாகவும் அல்லாஹ்(சுபு) தனது மிகத்துல்லியமான, தீர்க்கமான நிலைப்பாட்டை தனது வஹி மூலம் அறிவித்துள்ளான். எனவே அந்த வஹியில் குறித்த செயல் பற்றி அல்லாஹ்(சுபு) என்ன தீர்ப்பளித்துள்ளான் என்பதை எவ்வித நிர்பந்தமும் இல்லாமல் அறிந்து கொள்வதே பிக்ஹை நாம் யாப்பதின் நோக்கமாகும். அவ்வாறு சரியான இஜ்திஹாத்தினூடாக எடுக்கப்படுகின்ற பிக்ஹ்கள் எதுவாக இருந்தாலும் அதிலே எமக்கு எது பலமானதாக தெரிகிறதோ – அதாவது அந்த விடயத்தில் இதுதான் அல்லாஹ்(சுபு)வின் தீர்ப்புக்கு அண்மித்ததாக இருக்க முடியும் என நாம் எதனைக் கருதுகிறோமோ அதனை மனமுரண்பாடில்லாது பின்பற்றுவதே ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் கடமையாகும். மாறாக சமூக நிர்ப்பந்தத்திற்காக ஒன்று அல்லாஹ்(சுபு)வின் கட்டளையாக இருக்க முடியாது என்று தெரிந்து கொண்டே கண்ணை மூடிக்கொண்டு பின்பற்றுவது எவ்விதத்திலும் ஷரீயத்தை பின்பற்றுவது ஆகாது. அதாவது முகத்திரை அணிவது கடமை என்பதே சரியான இஜ்திஹாத் என ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் சமூக நிர்பந்தத்திற்காக(பலமான கருத்து என்பதற்காக அல்ல) இன்னுமொரு இஜ்திஹாத்திற்கு தாவி விடுவது மிகப்பிழையான பாதையாகும். அவ்வாறு செய்வது இறுதியில் மனோவிச்சையை பின்பற்றுவதாகவே அமையும்;. எனவே இத்தகைய தவறான வழிமுறை நோக்கி மக்களை வழிநடாத்தும் போக்கினை சமூகத்தலைமைகள் கைவிட வேண்டும்.

முஸ்லிம் பெண்: இஸ்லாமிய சித்தாந்தத்தின் பொது அடையாளம்

பிரான்ஸில் தோன்றிய புர்கினிக்கெதிரான தடையாக இருக்கலாம், இலங்கையில் தோன்றியிருக்கும் புர்காவுக்கு எதிரான தடை பற்றிய முன்மொழிவாக இருக்கலாம் அவை அடிப்படையில் ஒரு பெண் அணிகின்ற ஆடை குறித்து எழுந்துள்ள சர்ச்சைகள் கிடையாது. மாறாக இன்று உலகை ஆதிக்கம் செலுத்தி வரும் முதலாளித்துவ சித்தாந்தத்தினது சமூக ஒழுங்கை சவால் விடுகின்ற இஸ்லாமிய சித்தாந்தினது அடையாளங்களாகவே அவை பார்க்கப்படுகின்றன. டொனி பிளயர் பிரித்தானியாவின் பிரதமராய் இருந்தபோது  நிகாப் என்பது “பிரிவினையின் அடையாளம்” எனத் தெரிவித்த கூற்று மேற்கின் இந்தப் பார்வையை தெளிவாகப் பிரதிபலித்தது. இவ்வாறு சமூக வாழ்வில் முஸ்லிம் பெண்ணுக்கு அல்லாஹ்(சுபு) விதித்திருக்கின்ற ஆடை ஒழுங்கு இஸ்லாத்தின் வெளிப்படையான அடையாளமாக, இஸ்லாமிய சித்தாந்தத்தின் நேரடி பிரதிநிதித்துவமாக இஸ்லாத்தின் எதிரிகள் கண்களுக்குத் தெரிகிறது. எனவே அத்தகைய அடையாளங்கள் மீதான தாக்குதல்களைத் தொடுப்பது சித்தாந்தங்களுக்கிடையிலான அறிவார்ந்த போரிலே (Intellectual War Between Ideologies) ஈடுபட்டுள்ள தரப்புக்களுக்கு தவிர்க்க முடியாதது. எனவே எதுவெல்லாம் வணக்க வழிபாடுகளுக்கும், தனிப்பட்ட வாழ்வுக்கும் வெளியே பொதுவாழ்வில் இஸ்லாத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துமோ அவற்றையெல்லாம் எதிர்ப்பதும், கொச்சைப்படுத்துவதும், கேள்விக்குட்படுத்துவதும் அவர்களின் போராட்ட வழிமுறையாகும். அதனால்தான் முஸ்லிம் பெண்கள் பொதுவாழ்வில் அணிகின்ற ஆடைகள் தொடங்கி, மஸ்ஜித்களின் மினராத்களை உயர்த்திக் கட்டுவது, ஒலிபெருக்கியில் அதான் சொல்வது, ஹலால் இலாஞ்சினைகள் பொரிப்பது வரைக்கும் அவர்களுக்கு பிரச்சனையான விடயங்களாகத் தெரிகின்றன. இந்த சிந்தனை யுத்தத்தின் பரந்த வடிவங்கள்தான் ஷரீஆவுக்கும், ஹுதூதுக்கும், ஜிஹாத்திற்கும் கிலாஃபத்திற்கும் எதிரான முன்வைக்கின்ற வாதங்கள் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

நீங்கள் யார்? உங்களது உண்மை அடையானம் என்ன? நீங்கள் யாருக்கு அல்லது எதற்கு விசுவாசமாய் இருக்கிறீர்கள்? நாட்டின் பரந்த சமூதாயம் ஒரு பொது அடையாளத்திற்கு வருகின்றபோது நீங்கள் மட்டும் ஏன் விலகி நிற்கின்றீர்கள்? நாட்டிலே பொதுவாக நாங்கள் கட்டிப்பாதுகாக்க நினைக்கின்ற விழுமியங்களுக்கும், கலாசாரத்திற்கும் நீங்கள் மட்டும் ஏன் குறுக்கே நிற்கின்றீர்கள்? என்ற கடினமான கேள்விக்கணைகளைத் தொடுத்து எமது உண்மையான விழுமியங்களையும், அடையாளங்களையும் தீவிரமாகப் பற்றிப்பிடிப்பதன் ஊடாக நாம் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு விடுவோம் என்ற மானசீகமான அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தி முஸ்லிம்களே தம்மைதாம் தணிக்கை செய்கின்ற அல்லது தமது நிலைப்பாடுகளிலிந்து தளர்வை ஏற்படுத்துகின்ற நிர்பந்தத்தை உருவாக்குவது இவர்களின் அடிப்படைக் குறிக்கோளாகும். இந்த சிந்தனைப்போரிற்கு சமரசம் செய்யாது முகம்கொடுக்கக்கூடிய முஸ்லிம்களை கடும்போக்காளர்களாகவும், தீவிரவாதிகளாகவும் சித்தரித்து ஓரம்கட்டி வேரருக்கின்ற பணிகளில் ஈடுபடுவது இவர்களின் அடுத்த இலக்காகும். முன்பு தமது தீவிர மதஒதுக்கல் சிந்தனைக்குள் ஏனைய மதச் சமூகங்களை எவ்வாறு மூழ்கடித்தார்களோ அதேபோல இத்தகைய கடுமையான சமூக அழுத்தக்களை உருவாக்கி முஸ்லிம் உம்மாவையும் சடவாதிகளாக மாற்றும் முனைப்புடன் அவர்கள் இயங்குகிறார்கள்.

இந்த பலமான நிர்பந்நத்திற்கு மத்தியில் முக்கிய மூன்று பிரிவினர்கள் எமது சமூகத்தில் உருவாகுவார்கள். முதலாவது, உலகாயாத ரீதியில் மாத்திரம் சிந்தித்து, தமது சுயத்தை முற்றாக இழந்து, பரந்த சமூகத்தையும், அதிகார வர்க்கத்தையும் திருப்த்திப்படுத்தி முன்னேற நினைக்கின்ற தரப்பினர். இவர்களை நாம் விலைபோனவர்கள் என்று அழைக்கலாம். இரண்டாது பிரிவினர், தமது சுயத்தையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற ஆதங்கத்துடனும், அதேநேரத்தில் பரந்த சமூகமும், அதிகார வர்க்கமும் தம்மை தனிமைப்படுத்திவிடக்கூடாது என்ற பதட்டத்துடனும், தமது சுயத்தில் தளர்வை ஏற்படுத்தி பொது நீரோட்டத்துடன் சமாந்தரமாக பயணிக்க நினைக்கின்றவர்கள். இவர்கள் தம்மை யதார்த்தவாதிகள் அல்லது நடைமுறைவாதிகள் என எண்ணிக்கொள்கிறார்கள். எனினும் உண்மையில் அவர்கள்தான் தோல்வி மனோபாவத்தின் விளைவுகள். இந்தப்பிரிவினரைத்தான் எமது சமூகத்தின் தலைமைகள் தொடங்கி பொதுமக்கள் வரையும் அதிகளவில் காண்கிறோம். மூன்றாவது பிரிவினர், தமது சுயத்தை மிகத்தெளிவாக வரையறுத்து, அதனை பிறரின் எத்தகைய நிர்ப்பந்திற்காகவும் விட்டுக்கொடுக்காது, அதனால் உருவாகின்ற சிந்தனா ரீதியான போராட்டத்தின் ஊடாக தம்மீது அழுத்தம் செலுத்த நினைக்கின்றவர்;களுக்கு எதிராக, ஓர் சிந்தனைப்போரினை தொடுத்து, அவர்களின் சிந்தனையையே கேள்விக்குட்படுத்தி, மாற்றீடுகளை முன்வைக்கின்ற பிரிவினர். இவர்களை நாம் கொள்கைவாதிகள் அல்லது இலட்சியவாதிகள் என்று அழைக்கலாம். ஆனால் ஏனைய அனைவரும் இவர்களுக்கு தீவிரவாதப்பட்டம் இலகுவாகச் சூட்டி விடுவார்கள். இஸ்லாத்தை மாத்திரம் சத்தியத்தூதாகவும், ஏனைய அனைத்தையும் தாஹுத்திய சிந்தனையாகவும் கருதுகின்ற, இஸ்லாத்தை இந்த உலகத்திற்கு மாற்றீடாக முன்வைப்பதும், அதனை நிலைநாட்டுவதும் ஒவ்வொரு முஸ்லிம் சமுதாயத்தினதும் கடமை என்பதை ஏற்றுக்கொண்ட அனைவரும் இந்த மூன்றாவது பிரிவில் தான் இருக்க வேண்டும் என்பதே இஸ்லாத்தின் எதிர்பார்ப்பாகும். அது முஸ்லிம் உலகாய் இருந்தாலும் சரி, மேற்குலகாய் இருந்தாலும் சரி, எமது தேசமான இலங்கையாய் இருந்தாலும் சரியே.

எனவே இன்றைய முதலாளித்துவ உலக ஒழுங்கிற்கு எதிராகவும், மதச்சார்பற்ற தாராண்மைவாத கொள்கைக்கு எதிராகவும் தனித்து நின்று போராடி வருகின்ற இஸ்லாமிய சிந்தாந்தத்தை அதன் அகீதா மட்டத்திலிருந்து ஆட்டங்காணச் செய்கின்ற நுட்பமானதும், தீவிரமானதுமான ஒரு சிந்தனா ரீதியான போர் எம்மீது தொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை புரிந்து கொள்ளாது நாம் எதிர்நோக்கும் சவால்களை எதிர்கொள்ள முடியாது. மேலும் வீரியத்தில் வேறுபாடிருந்தாலும் அந்தச் சிந்தனைப்போரின் தாக்குதலுக்கு இலங்கை முஸ்லிம்கள் மாத்திரம் விதிவிலக்கானவர்களல்ல என்பதையும் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இன்று இலங்கையில் இத்தகைய சிந்தனைப்போரின் பிரதிபலிப்பாக புர்காவுக்கும் நிகாபுக்கும் எதிராக எழுப்பப்பட்டிருக்கும் கேள்வியை ஒரு பிக்ஹ் பிரச்சனையாக மாத்திரம் அணுகும் போக்கு இந்த யதார்த்தத்தை உணராததன் அல்லது அலட்சியப்படுத்தியதன் விளைவாவே ஏற்படுகின்றது. வேதனையான விடயம் என்னவென்றால் எம்முள் சிறந்த சிந்தனையாளர்கள் என்று சமூகம் ஏற்றிருக்கின்ற தலைமைகளும், அறிஞர்களும் கூட அந்தப்பாதையையே தேர்ந்தெடுத்துள்ளதாகத் தெரிகின்றது.

இந்நிலையில் ஒரு மாற்றம் தோன்ற வேண்டும். நேற்று ஹாலால் உணவு, இன்று புர்கா நாளை வோறொன்று என இவற்றிற்கு பின்னால் அலைக்கழிந்து, அவற்றை பாதுகாப்பதை எமது முழுமுதல் போராட்டமாக மாற்றி எமது சக்திகளை விரயமாக்க நினைக்கின்ற எதிரிகளின் சூழ்ச்சிகளை புரிந்து கொண்டு நாம் சுதாகரித்துக் கொள்ள வேண்டும். இத்தகைய அழுத்தங்களால் நாம் ஏற்றுக்கொண்டுள்ள அறிவார்ந்த சித்தாந்தமான தீனுள் இஸ்லாத்தை பிறர் கேள்விக்குட்படுத்த நாம் அனுமதித்துவிடக்கூடாது.  உண்மையில் பிரான்ஸின் புர்கினிக்கு எதிரான தாக்குதலோ, இலங்கையில் புர்காவுக்கு எதிரான தாக்குதலோ முஸ்லிம்களின் அடையாளத்திற்கு எதிரான தாக்குதல்களாகும், அவை அவர்களின் மதஒதுக்கல் சிந்தனைகளை எம்மீது பலவந்தமாக திணிக்கின்ற முயற்சிகளாகும் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். எமது அடையாளத்திற்கு எதிரான தாக்குதல்கள் அனைத்தும் எது எமக்கு தனித்துவமான அடையாளத்தை தந்தததோ அந்த இஸ்லாமிய அகீதாவுக்கு எதிரான தாக்குதல்கள் என்பதை நாம் ஆழமாக உணர வேண்டும்.

இந்தப்புரிதலும், அரசியல் விழிப்புணர்வும் எம்மில் வளருமானால், எப்போதும் தோல்வி மனப்பான்மையுடனும், தற்பாதுகாப்பு உணர்வுடனும் மாத்திரம் நாம் வாழப்பழக மாட்டோம். அறிக்கைகள் விடமாட்டோம். மாறாக அசத்தியத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அவர்கள் எம்மீது சிந்தனை யுத்தத்தை தொடுப்பதற்கு முன்னால் சத்தியத்தின் பக்கம் நிற்கின்ற நாம் அவர்கள் மீது எமது சிந்தனைப்போரைத் தொடுப்போம். அதனூடாக அவர்களின் அகீதாவையும், அதன் விழுமியங்களையும் கேள்விக்குட்படுத்துவோம். மேலும் காலத்துக்கு காலம் அவர்கள் ஏற்படுத்துகின்ற இத்தகைய நெருக்கடிகளை சாதகமானதாக பயன்படுத்தி உண்மையில் அவர்களின் வழிகாட்டுதலா? அல்லது இஸ்லாத்தின் வழிகாட்டுதலா? மனிதகுலத்திற்கு ஏற்றது என்பதை சமூகவெளியில் ஒரு வாதப்பொருளாக மாற்றுவோம். அவர்களின் சிந்தாந்தங்களுக்குக்கூட அவர்கள் விசுவாசமானவர்கள் அல்ல என்பதையும், மதச்சுதந்திரம், மனித உரிமைகள் பற்றி பேசுகின்ற அவர்களின் இரண்டை வேடத்தையும் தோலுரித்துக் காட்டுவோம்.

மேலும் இத்தகைய தடைகளாலும், போலிப்பிரச்சாரங்களாலும் உலகமெங்கும் முஸ்லிம்கள் குறி வைக்கப்பட்டாலும் இஸ்லாமிய சித்தாந்தம் தனக்கு கீழே வாழ்கின்ற அனைத்து குடிமக்களது நம்பிக்கைகள், வழிபாடுகள், விழுமியங்கள் மற்றும் வணக்கத் தேவைகள் அனைத்தையும் முழுமையாகப் பாதுகாக்கும் என்பதையும், முஸ்லிம் அல்லதோர்களின் பாதுகாப்பு வஹி எனும் அரணினால் நிரந்தரமாக பாதுகாக்கபட்டுள்ளதால், அவற்றை சுய இலாபத்திற்காக ஆட்சியாளர்களோ, மனோவிச்சைப்படி பொதுமக்களோ புரட்டிப்போட முடியாது என்பதையும் விளக்கிச் சொல்லுவோம். அதனூடாக ஒரு நாட்டின் பூரண குடிமக்களாக அனைத்து சமூகங்களையும் அரவணைத்து ஆட்சி செய்யக்கூடிய ஆளுமை இஸ்லாமிய சித்தாந்தத்திற்கு மாத்திரமே உள்ளது என்பதையும் அதன் ஆளுகைகுள் மாத்திரமே எல்லா மனிதர்களுக்கும் நிம்மதி கிட்டும் என்பதையும் நாம் ஓங்கி முழங்குவோம். இத்தகையதொரு சிந்தனைப்போராட்டமே இன்றைய தஃவா களத்தின் வெற்றியை உறுதிப்படுத்தும்.

 
 

இஜ்திஹாத்தின் பெயரால் இஸ்லாத்தை புதிதாக பொதி செய்ய முயற்சி!

எண்ணக்கரு 06 ஆகஸ்ட் 2016

 

இஜ்திஹாதின் பொருளை சிதைப்பதற்கான முயற்சிகள் இன்று நிறையவே நடக்கின்றன. மார்க்கத் தீர்ப்பளிக்கின்ற உரிமையை ஒரு சில அரச அங்கீகாரம் பெற்ற அறிஞர்களிடமும், நிலையங்களிடமும் மாத்திரம் சுருக்கி மக்களின் அறிவு தேடும் வழிகளை கட்டுப்படுத்துதல் மற்றும் அத்ல் (நீதி) ஆனது எல்லாம் அல்லாஹ்(சுபு)வின் அஹ்காம்களே (தீர்ப்புக்களே) என இறைச்சட்டங்களுக்கு மீள வரைவிலக்கணம் வழங்குதல் என்பன இந்த முயற்சியில் முக்கியமான கைங்கரியங்களாகும்.

இந்த தீய முனைப்பில் சில இயல்புகள் அடிக்கடி பளிச்சிடுகின்றன:

1. அறிவு தேடுதலை கட்டுப்படுத்தல். (பெரும்பாலும் அரசுகளால்) அங்கீகாரம் பெற்ற அறிஞர்கள் சிலரைக் கொண்டு அல்குர்ஆன், அஸ்ஸுன்ஆவை நேரடியாக அணுகுவது ஆபத்தானது என்ற மனப்பதிவை முஸ்லிம்களின் மனதில் ஏற்படுத்தல். இந்த அழுத்தம் எந்தளவிற்கு பிரயோகிக்கபடுகிறது என்றால் சில சமயங்களில் ஒரு மார்க்கத் தீர்ப்பு மிகத் தெளிவான இஸ்லாமிய ஆதாரங்களுடன் முரண்படுவதாகத் தெரிந்தாலும், முஸ்லிம்கள் அது சம்பந்தமாக மௌனம் காத்து அவ்விடயத்தை அறிஞர்களின் கைகளில் மாத்திரம் விட்டுவிட வேண்டும் என்ற சிந்தனை வளர்க்கப்படுகிறது. இந்நிலை முன்னைய யூத, கிருஸ்தவ சமூகங்கள் அறிவை மத அறிஞர்களின் ஏகபோக உரிமையாக சுருக்கிவிட்டதன் விளைவால், மார்க்க அறிஞர்கள் வழி பிறழ்ந்த மக்களினதும், ஆட்சியாளர்களினதும் மனோ இச்சையை திருப்திப்படுத்தும் வண்ணம் வேத வெளிப்பாடுகளுக்கு வியாக்கியானம் செய்ததையொத்த கவலைக்கிடமான நிலையாகும்.

2. இஜ்திஹாத், என்ற தூய வழிமுறை இன்று “மார்க்கம் மௌனம் காக்கின்ற” விடயங்களில் “மனிதன் இயற்றுகின்ற சட்டங்கள்” என்ற பொருளை எட்டியிருக்கிறது. சில விடயங்களில் மார்க்கம் மௌனம் சாதிக்கிறது என்ற மிகப்பிழையான எடுகோளின் படி, தவறாகப் பயன்படுத்தப்படும் இஜ்திஹாத் வழிமுறை இன்றைய உலகை ஆள்கின்ற மனிதச் சட்டவாக்க பொறிமுறையுடன் நன்றாகவே ஒத்துப் போகின்றது. “எங்கெல்லாம் நீதி(அத்ல்) நிலைத்திருக்கிறதோ அதுதான் அல்லாஹ்(சுபு)வின் சட்டமாகும்” என்ற ஒரு புதுமையான வரைவிலக்கணத்தை அண்மையில் ஒரு ஷரீஆ துறை அறிஞர் என்னிடம் சொன்னது இங்கே ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. இஸ்லாமல்லாத குப்ர் தேசங்களில் மில்லியன் கணக்கான இஸ்லாமியச் சட்டங்கள் அமூல்படுத்தப்படுகின்றன என அவர் கூறிய பொழுது, அதிர்ச்சியோடு இல்லை...அவையெல்லாம் குப்ர் தேசங்களல்லவா... என்று நான் சுட்டிக்காட்ட, அவர் என்னை வியந்து பார்த்து “இத்தக்கில்லாஹ்” (அல்லாஹ்வுக்கு பயந்து கொள்ளுங்கள்) என்று எச்சரித்ததையும் இங்கே நினைவு கூறுகின்றேன்.

3. இஜ்திஹாத் என்பது “அத்தரூரா - இன்றியமையாத நிலை” மற்றும் “ஹஃபத் தரரைன் - தீயதில் சிறியது” என்ற இரு அடிப்படைகளை மாத்திரம் சுற்றிச் சுழலும் ஒரு பொறிமுறையாக மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. நவீன கால பிரச்சனைகள் தொடர்பாக வெளிவந்து கொண்டிருக்கும் பத்வாக்களில் ஏறத்தாழ அனைத்துமே நலன்களையும் (மஸ்லஹா), தீங்குகளையும் ஆராய்வதை மையம் கொண்டு தீர்ப்பளிக்கப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம். அத்தீர்ப்புகளுக்குள் ஒரு திருமறை வசனமோ அல்லது நபிமொழியோ சொல்லப்பட்டால் அது இந்த நலன் VS தீங்கு கணக்கை தீர்க்க முன்வைக்கப்படும் ஆதாரமாகவே பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும்.

இஸ்லாத்தை மறுபொதி பண்ண எடுக்கப்பட்ட முயற்சிக்கு நீண்ட வரலாறு உண்டு. பதினெட்டாம், பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டுகளில் ஐரோப்பியர்கள் முஸ்லிம்களை இலகுவாக காலணித்துவம் செய்வதற்காக அவர்களை அமைதிப்படுத்தி, இயங்காது வைத்துக்கொள்ள கடுமையான பிரயத்தனம் எடுத்தனர். குலாம் அஹ்மத் போன்றோர்களை அறிமுகப்படுத்தி முஸ்லிம்களை அமைதிகாக்க கற்றுக்கொடுக்க முயற்சித்தனர். ஆனால் அதில் படு தோல்வியடைந்தனர். இதே நிகழ்ச்சி நிரலை “இஸ்மாயீலி” களைப் பயன்படுத்தி நிறைவேற்ற நினைத்தனர். அங்கேயும் மூக்குடைபட்டனர். காந்தியை பயன்படுத்தி அகிம்சையை போதித்த போது சில காலம் அது கைகூடினாலும் மேற்குலக மேலாதிக்கத்திற்கு எதிராக முஸ்லிம் உம்மத்தை இயங்காது வைத்திருப்பதற்கு, எதிர்வினையாற்றாது அமைதி காக்கச் செய்வதற்கு அதுவும் நீண்ட காலம் வெற்றியளிக்கவில்லை. மேலும் அவர்களின் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கும், பொருள் கொள்ளலுக்கும் ஏற்ப அல்குர்ஆனை மொழியாக்கம் செய்து முஸ்லிம்களின் கைகளில் தவழவிட்டுப் பார்த்தனர். எனினும் மூல அரபு மொழி குர்ஆனுடன் உம்மத்திற்கு இருந்த தொடர்பால் அவர்களின் சூழ்ச்சி பழிக்கவில்லை. ஹதீத்களை இஸ்லாத்திலிருந்து தொடர்பறுத்து இஸ்லாத்தை நடைமுறை ரீதியாக அமூலாக்கம் செய்வதை தடுக்க முயன்றனர். ஹதீத் கலையின் ஏற்புடமை பற்றி மக்களின் மனதில் ஐயப்பாடுகளை விதைக்கும் வண்ணம் தமது பல்கலைக்கழகங்களில் பாடநெறிகளை ஏற்படுத்தி அதனைச் சாதிக்க நினைத்தனர். எனினும் ஒரு சிலரைத்தவிர ஏனையோரை அந்த முயற்சி வழிகெடுக்கவில்லை. இன்றும் பாகிஸ்தானிலே அல் கம்தி போன்ற தனிநபர்கள் இந்த நிகழ்ச்சி நிரலில் இயங்குவது குறிப்பிடத்தக்கது.

எனவே இந்தகைய ஆழமான முயற்சிகள் எல்லாம் பயனளிக்காத நிலையில் அவர்கள் பாவிக்கும் அண்மைக்கால யுக்திகளை இவ்வாறு சுருங்கக் கூறலாம்.

1) அறிவை குறித்த “அங்கீகாரம் பெற்ற அறிஞர்” களுக்கு மாத்திரம் மொத்தமாக குத்தகைக்கு வழங்குதல். அந்த அறிஞர்கள் கைமாறாக அரசாங்கங்களுக்கு கட்டுப்படும்படியும், தற்போதுள்ள (குஃப்ரான) வாழ்வொழுங்குடன் இரண்டரறக் கலந்து வாழும்படியும் மக்களுக்கு போதனை செய்தல்.

2) இஜ்திஹாத்தின் பொருளை “பலன்களையும், தீங்குகளையும் நிறுத்துப்பாக்கும் மனித மதிப்பீடு” என்பதாக மாற்றுதல்

3) “ஹுக்ம் ஷரீய்” இன் பொருளை அனைத்து “நீதி” ஆன சட்டங்களும் ஹுக்ம் ஷரீய்தான் என்பதாக மறுவிளக்கம் அளித்தல். அதன்படி மனிதன் இயற்றுகின்ற எத்தகைய நீதியான சட்டங்களும் அல்லாஹ்(சுபு)வின் அஹ்காம்கள்தான் என்ற நிலைப்பாட்டுக்கு வருதல்.

எனவே இன்றைய சூழலில் உலகில் எந்த எல்லையில் ஒருவர் அழைப்புப் பணியில் ஈடுபட்டாலும் அவர் இத்தகையதொரு ஆபத்தான திசை நோக்கி உம்மத்தை தள்ளுகின்ற முயற்சி இடம்பெற்று வருவதை கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். உம்மத்தை சரியான சிந்தனை நோக்கி தொடர்ந்து விழிப்பூட்ட வேண்டும்.

இஸ்லாத்தைப் பொருத்தவரையில் கல்வி என்பது அனைவரும் பெற்றுக் கொள்ளக்கூடிய ஒன்றாக இருக்க வேண்டும். அது முன்னமே அங்கீகாரம் பெற்ற அறிஞர்களுக்கு மாத்திரம் தனியுரிமையாக வழங்கப்பட்டதல்ல. அதேபோல சத்தியத்தை உரைப்பதும், ஆட்சியாளர்களை தட்டிக்கேட்பதும் இஸ்லாத்தின் முக்கிய அங்கங்களாகும். அதன்படி குப்ர் சிந்தனைகள் அனைத்தையும், அதனை கட்டிப்பாதுகாக்கின்ற அரசுகள், முறைமைகள் அனைத்தையும் நாங்கள் கேள்விக்குட்படுத்த வேண்டும். மேலும் நாங்கள் எங்களை நோக்கி வருகின்ற அனைத்து பத்வாக்களையும் கண்மூடிப் பின்பற்றக்கூடாது. அவற்றிலிருக்கும் குறைகளை, தவறுகளை கண்டு மௌனம் காக்கக் கூடாது. குறிப்பாக இன்றைய உலகை வழிநடாத்துகின்ற குப்ர் முறைமைகளுக்குள் இரண்டரறக் கலந்துவிடுவதற்காக அரசியல் நோக்கங்களுடன் வெளிவருகின்ற பத்வாக்களை ஒன்றுக்கு பலமுறை அவதானமாக அணுக வேண்டும்.

அல்குர்ஆனும், அஸ்ஸுன்ஆவும் சொல்கின்ற மிக நெருக்கமான பொருள் அல்லது சட்டம் இதுவாகத்தான் இருக்க முடியும் என்பதை புரிந்து கொள்வதற்காக எடுக்கப்படும் அதிகூடிய முயற்சியே இஜ்திஹாத் ஆகும். மாறாக முதலாளித்துவ, சடவாத, தாராண்மைவாத சட்டவாக்கப் பொறிமுறையிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட சில பரிதாபமான இலாப – நஷ்ட ஆராய்ச்சி அல்ல. இஜ்திஹாத்திலிருந்து எட்டப்படுகின்ற தீர்ப்புக்கள் அல்லாஹ்(சுபு)வின் தீர்ப்புக்கு மிக அண்மித்த தீர்ப்புகளாகும். மாறாக மனித மூளையை நீதிபதியாக்கி “நன்மை, தீமைகளை தர்க்க ரீதியாக அளந்து பார்த்து” எடுக்கப்படும் தீர்ப்புகளல்ல. இத்தீய முயற்சி இன்னொரு வடிவில் “மனோ இச்சையை” பின்பற்றுவது கூடும் என சொல்வதை ஒத்ததே.

அல்லாஹ்(சுபு)வின் தீர்ப்பு என்பது அல்லது சட்டம் என்பது குர்ஆன், ஸுன்ஆவிலிருந்து மாத்திரம் யாக்கப்படுவதாகும். அதுதவிர வேறு எங்கேனும் இருந்து எட்டப்படும் முடிவுகள் - அது அல்லாஹ்வின் முடிவுக்கு ஒத்ததாக தெரிந்தாலும் கூட ஏற்றுக்கொள்ளப்பட மாட்டாது. நபி(ஸல்) நவின்ற இந்த நபிமொழியை மாத்திரம் எடுத்துக் கொண்டாலும் கூட அது இதற்கு சான்று பகரப் போதுமானதாகும்.

“எமது கட்டளையில் இல்லாத ஒரு செயலை ஒருவர் செய்வாரானால் அது நிராகரிக்கப்பட்டதாகும்.”

எனவே உலகை நீதியின் நிழலில் வழிநடாத்த இருக்கின்ற உம்மத்தின் எழுச்சியில் தாமதத்தை ஏற்படுத்த ஏவப்படும் இத்தகைய தீய அம்புகளிலிருந்து அல்லாஹ்(சுபு) எம்மைப் பாதுகாப்பானாக. கருத்தை கருத்தால் எதிர்கொள்ள முடியாது, சித்தாந்தத்தை சித்தாந்தத்தால் முறியடிக்க முடியாது அற்பத்தனமான காரியங்களினூடாக உம்மத்தை குழப்பத்தில் ஆழ்த்த நினைக்கின்ற குப்பார்களினதும், முனாபிக்களினதும் முகத்தில் அவன் முன்புபோலவே இம்முறையும் கறியைப் பூசுவானாக!

 
 

தஃவா, களப்பணி, சிறை: ரிஷ்க் பற்றிய புரிதல்

எண்ணக்கரு 02 மே 2016

அண்மையில் பங்களாதேஸுக்கு சென்று வந்த ஒரு நண்பர் எழுதிய, எமது சிந்தனையை தூண்டக்கூடிய ஓர் சிறிய ஆக்கத்தை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறோம். கிலாஃபத்தின் மீள்வருகைக்காக தீவிரமாகக் களப்பணிகளில் ஈடுபட்டு அடிக்கடி சிறைவாசம் அனுபவித்த சகோதரர்களை சந்தித்த அவரின் வார்த்தைகள் ஆழ்ந்து சிந்திக்கத் தூண்டுபவை. நிச்சயம் அது உங்களையும் சிந்திக்கத் தூண்டும் என நம்புகிறோம்.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

அண்மையில் பங்களாதேஸுக்கு சென்றிருந்த எனக்கு நீண்டகாலமாகத் அறிமுகமான ஒரு நண்பரை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. என்னை விட மிகவும் வயதில் குறைந்தவராய் இருந்தாலும் வாழ்வின் சோதனைகளை முகம் கொடுப்பதில் அவர் மிகவும் பக்குவப்பட்டவர். அவர் ஒரு அரசியல் செயற்பாட்டாளர். இஸ்லாத்தை முழுமையான வாழ்க்கை நெறியாக ஏற்று, அதன்படி வாழ்கின்ற, ஐக்கியப்பட்ட ஓர் உம்மத்தை உருவாக்குவதை நோக்கி அழைத்தல் என்ற அடிப்படையில் எங்களது செயற்பாடுகளுக்கு மத்தியில் பெரிய வேறுபாடு கிடையாது. ஒரேயொரு வித்தியாசம் என்னவென்றால், அவர் அந்த அரசியல் கருத்துக்களைக் கொண்டிருப்பதால் முகம் கொடுத்த சோதனைகள்தான்.

 

அவர் பல முறை சிறைவாசம் அனுபவித்ததால் அவரது கல்வியிலும், தனிப்பட்ட வாழ்விலும் அது பாரிய பாதிப்புக்களை ஏற்படுத்தியது. ஒருவருக்கு சிறை அனுபவத்தை வழங்க அவர் சிறைகளின் இழிவான வாழ்க்கைத் தரத்தையும், சித்திரவதையும் அனுபவிப்பது கட்டாயமானது என்பது முஸ்லிம் உலகின் சிறைகளின் யதார்த்தத்தை நீங்கள் அறிந்திருந்தால் தெரிந்திருக்கும்.

 

ஏன் அவர் அடிக்கடி சிறைக்குச் செல்ல வேண்டும்? அவர் ஒரு நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்த நல்ல மனிதர். வன்முறைகளை பரப்புரை செய்பவருமல்ல. எனினும் முஸ்லிம் உலகின் துரதிஷ்டமான நிலை என்னவென்றால் மாற்றுக்கருத்துக்களைக் கொண்டிருப்பது மாத்திரம் அரச இயந்திரத்தினால் இரும்புக்கரம் கொண்டு நசுக்கப்பட போதுமானது என்பதே.

 

இம்முறை அவரை சந்தித்த பொது பல மணிநேரங்கள் பல விடயங்கள் குறித்து கலந்துரையாடினோம். எனினும் விடைபெற முன்னர் அவர் எனக்கு ரிஷ்க் பற்றி புகட்டிய பாடத்தை, அத்தலைப்பில் பல கட்டுரைகளை வாசித்த பின்னரும், பல குத்பாக்களை நிகழ்த்திய பின்னரும் கூட அவர் விளக்கியது போல நான் புரிந்து கொண்டிருப்பேன் என்று நம்பவில்லை.

 

முஸ்லிம்கள் என்ற அடிப்படையில் ரிஷ்க் அல்லாஹ்விடமிருந்துதான் வருகிறது என நாம் நம்புகிறோம். அந்த உறுதியான நம்பிக்கை எமது வாழ்வில் தொழிலை இழக்க நேரிடல், வியாபாரத்தில் நஷ்டம் ஏற்படல் போன்ற சில பாதகமாக விடயங்கள் நடக்கின்றபோது எமது ஜீவனோபாயத்திற்கு என்ன செய்யப்போகிறோமோ தெரியவில்லை என்று அங்கலாய்ப்பதிலிருந்து எம்மை விடுவிக்க வேண்டும். மேலும் இந்த நம்பிக்கை வாழ்வாதாரம் பாதிப்படைந்து விடுமோ என அஞ்சி அல்லாஹ்(சுபு) எம் மீது சுமத்தியிருக்கின்ற கடமைகளை செய்வதில் சமரசம் செய்யாதிருக்க உதவ வேண்டும்.

 

ஒன்றை அறிந்து வைத்திருப்பது வேறு அதன்படி வாழ்வது என்பது வேறு

 

அந்த சகோதரர் வெளியேறிச் செல்லமுன் எனக்கு ஒரு கதை சொன்னார். அவர் ஐந்தாம் அல்லது ஆறாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருக்கையில் அவரது குடும்பம் வேறொரு இடத்தில் சென்று வாழவேண்டியேற்பட்டதாம். அதனால் அதுவரை காலமும் படித்த பாடசாலையை விட்டு விலக வேண்டிய நிலை. அது அவரது பழைய நண்பர் வட்டத்திலிருந்து அவரைத் தூரமாக்கியதாம். பின்னர் புதிய நண்பர் வட்டம் ஒன்றை அவர் ஏற்படுத்திக் கொண்டாராம். அவருக்கு புதிய நண்பர்கள் கிடைந்த அதே சமயம் அவரது பழைய பாடசாலை நண்பர்கள் போதை பொருட்களுடனும், குற்றச்செயல்களுடனும் சம்பந்தப்பட்டு இருக்கின்றனர். அந்தத் தருணத்தில் தனக்கு நல்ல நண்பர்களை பெற்றுத்தந்தது அல்லாஹ்(சுபு) செய்த பேரருளாகும் என்று அவர் சொன்னார்.

 

பின்னர் அவரது பழைய நண்பர்கள் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களது படிப்பும், தனிப்பட்ட வாழ்வும் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. எனது நண்பரும் ஏறத்தாழ அதே அனுபவத்தைதான் பெற்றிருக்கிறார். அவரும் சிறைக்கு சென்றிருக்கிறார். அவரது படிப்பும், தனிப்பட்ட வாழ்வும் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இருபாலாரினதும் அனுபவமும் ஒன்றாக இருந்தாலும் அதனை  அவர்கள் அடைந்த பாதை முற்றிலும் வேறுபட்டது. அவரது நண்பர்கள் தமது சுய இச்சையை திருப்த்திப்படுத்தும் பாதையில் அதனை அடைந்து கொண்டார்கள். எனது நண்பரோ அல்லாஹ்(சுபு)வை திருப்த்திப்படுத்தும் பாதையில் அதனை அடைந்து கொண்டிருக்கிறார்.

 

அவர் இறுதியாக ஒன்று சொன்னார், அதாவது அவரது ரிஷ்க் சிறைக்குள்தான் கிடைக்கும் என்று முன்பே எழுதப்பட்டிருந்தால் எந்த வகையிலோ நான் சிறைக்கு வந்து சேர்ந்துதான் இருப்பேன்;. ஆனால் அந்த ரிஷ்க்கை பெற்றுக் கொள்வதற்கு நாம் பாவிக்கும் வழியே கவனத்திற்குரியது என்று ரிஷ்க் பற்றிய புரிதலை மிக தத்ரூபமாகக் கூறி  முடித்தார்.

 

பின்னர் அவரை அழைத்துச் செல்ல வந்து விட்டார்கள். அவரும் விடைபெற்று சென்றுவிட்டார். அவரை திரும்ப எப்போது காணுவேனோ என சிந்தித்துக் கொண்டு எனது வீட்டுத்தொகுதிக்கு வந்துவிட்டேன். சில நிமிடங்கள் கழித்து எனது வீட்டு அழைப்பொலி கேட்டது. உள்ளே நுழைந்த எனது அன்னை  “பார், யாரை நான் திரும்ப அழைந்து வந்துள்ளேன்” என்று சொல்லி அந்த நண்பரைக் காட்டினார். அந்த நண்பர் எங்கள் வீட்டிலிருந்து வெளியேறிய போது அம்மா வீட்டில் இருக்கவில்லை, மாடிப்படியால் அவர் இறங்கிச் சென்று கொண்டிருந்தபோதுதான் வீடு திரும்பிக்கொண்டிருந்த அம்மா அவரைக் சந்தித்திருக்கிறார். அவர் வெளியேறிய போது இரவுச் சாப்பாட்டு நேரம் ஆகியிருந்தது. அவர் உணவருந்தாது சென்றதை அனுமதிக்காத எனது அம்மா அவரை மீண்டும் வீட்டுக்கு அழைத்து வந்திருக்கிறார். பின்னர் எங்களுடன் இராபோசனத்திற்காக மேசையில் அமர்ந்த அவர் பின்வருமாறு கூறினார், “இன்றிரவு எனது ரிஷ்க் இங்குதான் என எழுதப்பட்டிருக்கிறது” என்று.

 
 

மேற்குலகத்தீர்வுகளால் HIV எயிட்ஸை ஒழிக்க முடியுமா?

எண்ணக்கரு 03 டிசம்பர் 2015

 

இரு தினங்களுக்கு முன்னர் டிசெம்பர் முதலாம் திகதி உலகளாவிய எயிட்ஸ் தினம் உலகெங்கும் அனுஷ்டிக்கப்பட்டது. இலங்கையிலும் சில விழிப்புணர்வு

 
 

பக்கம் 1 / 5

எமது உம்மத்